● گل عشق به روزي، ناگهان،تو گل شكفته عشق را يافتي بذرش را بادهاي تقدير به باغچه ات آوردند، و تو بيلت را هرگز بر اين خاك سخت نكوبيدي و نه از پيشاني عرقبارت قطره اي عرق فرو غلتيد. براي آنكه گل لطيف عشق شتابنده بالان گردد پيوسته مشتاق آفتاب استحاله شونده خوشبختي بود و ابرهاي باراني اشكها و دردها،... اما تو را تنها شادماني بود و خنده همواره لطيف گل عشق،فراوان شكننده بود و ظريف با بالهاي نرم نسيم بايد هميشه در آغوشش بگرفت. تو اين را ندانستي اما، و هرروز سيري ناپذيرش تنفس كردي غافلاته ميان انگشتان تب آلودت بفشرديش گل عشق مي توانست نور باران بماند هميشه در سكوت باغچه ات و خيالت تنها، ليك تو مغرور و غني، ليك تو سرمست از باده پيروزي از عالم آدميان بدر شدي و پاي از دايره ات فراتر بنهادي و ناگهان در زندگيت گل عشق پژمرد، و از ين پس تو بي گمان هميشه بر سر راهت ، گل هايي خواهي جست ، بارنگها و عطرهاي فراوان، اما براي گل عشقي كه پژمرده است، بهار تازه اي نخواهد بود. خوب من دارم ميرم ارمنستان جاي همتون را خالي ميكنم ۱۵ روز ديگه برميگردم فعلا باي باي همگي
□ نوشته شده در ساعت 12:51 AM توسط ADIK